गुणगुण

मुक्ते ,

ज्या घरात माणसं गुणगुणत नाहीत ,मोकळ्या ह्रदयानं हसत नाहीत आणि पोटभर रडतही नाहीत ,
ते घर मला कळू शकत नाही.तेव्हाही समजलं नाही आणि आताही नाही.
सूर्य पकडावा इतकी कुवत कुणाचीच नसते पण तेजोमयतेच दर्शन घेण्याइतपत तर असतेच असते.
तरीही माणसे घुबडांसारखी का वागतात?
अगं ,सूर्य मावळताना नजरेआड होत असला तरी नाहीसा झालेला असतो कां?
असे कितीतरी खेळ निसर्ग आपल्यासमोर करत असताना माणूस मात्र अहंतेच्या पलीकडे काहीच कसे पाहू शकत नाही?

हसलीस ? छान.

पण ,आपण आपला प्रवास चालू ठेवू,

शेवट नसलेल्या शेवटाकडचा....

आणि हो, तुझी गुणगुण मात्र चालू ठेव ,निराकारातून साकार होण्याची !!