भींगरूटी

मुक्ते,

श्रीचक्रधरांचा एक छान दृष्टांत आहे-

भींगरूटी असे : ते किटकीतें पाहे :

धरी : कांटा रोवी :

नेऊनि आपुलेया घरांतु घाली : दार लिंपौनी जाए :

'एउनि मागुती माते खाईल ' म्हणौनि

भेणे तीएतें चींती :

चिंतीत चिंतीतां तीसीहि पाख नीगति :

तेही तीएसारीखी होए ।।

अर्थ - 

गांधीलमाशी कीटकीस दंश करून आपल्या घरात कोंडून ठेवते. गांधीलमाशी आपल्याला खाणार या भीतीने कीटकीस तिचे सतत स्मरण होते.तिच्या या चिंतेनेच तिला पंख फुटतात व ती गांधीलमाशीचे रूप धारण करते.

अद्वैत-द्वैताचा हा खेळ म्हणावा ? मला वाटत काहीच म्हणू नये.फक्त पाहवं.तात्पर्य -

"मोर हवा तर आपणचं मोर व्हायचं.जे जे हवं ते ते आपणंच व्हायचं "